Ana səhifə » Resenziya » Nigar Pirimova – “Çalınmamış serenada”

Son yazılar

Müsahibə
İyun 18, 2019

“Bermud üçbucağı”nda – Qabil Quliyev

Xəbər
İyun 18, 2019

Sabah “TƏK” Yaradıcılıq Platformasının ilk tamaşası nümayiş olunacaq

Xəbər
İyun 15, 2019

Akademik Milli Dram Teatrında Bəsti Cəfərovanın 60 illik yubileyi qeyd olunub

Afişa
İyun 13, 2019

Paytaxt teatrlarının həftəlik repertuarı (13 iyun – 20 iyun)

Müsahibə
İyun 13, 2019

Dağlar Yusif – “dOM” Teatrından reportaj: ”Bu şəxsən mənimçün təzə deyil”

Xəbər
İyun 13, 2019

Bəsti Cəfərova – 60 yaş

Xəbər
İyun 13, 2019

“Leyli və Məcnun” operasının növbəti tamaşası keçiriləcək

Xəbər
İyun 12, 2019

Dərbənddə “Nəsimi ili-Nəsimi dili” tamaşası təqdim olunub

Xəbər
İyun 12, 2019

Azərbaycanlı rejissor dünyaya səs salan layihəyə imza atdı

Xəbər
İyun 11, 2019

Akademik Musiqili Teatrda ənənəvi mükafatlandırma olacaq

Xəbər
İyun 10, 2019

“Kubinka” tamaşasının premyerası baş tutacaq

Xəbər
İyun 9, 2019

Rus Dram Teatrı “Tənhalığın komediyası”nı təqdim edib

Xəbər
İyun 8, 2019

“dOM” Teatrı “Tuğanlıq” festivalında mükafat qazanıb

Persona
İyun 7, 2019

Aydın Talıbzadə – “SFİNKS VƏ KONTRABAS”

Xəbər
İyun 7, 2019

Nəsimiyə həsr olunmuş tamaşa Dərbənd qalasında

Xəbər
İyun 7, 2019

Teatrlarda PR işinin təşkili mövzusunda dəyirmi masa keçirilib

Xəbər
İyun 7, 2019

“Qızıl balıq” tamaşasının premyerası oldu

Xəbər
İyun 7, 2019

“Sonuncu”nun kinoversiyası çəkilir

Xəbər
İyun 7, 2019

Lənkəranda keçirilən Beynəlxalq Teatr Festivalı başa çatıb

Mövqe
İyun 6, 2019

Bayram kimi festival

Xəbər
İyun 5, 2019

YUĞ Dövlət Teatrı bu gün “Novruz” Festivalında çıxış edəcək

Xəbər
İyun 5, 2019

Uşaqların üzünü güldürən festival

Xəbər
İyun 5, 2019

Serbiya, Özbəkistan və Azərbaycan opera ulduzları birgə çıxış edəcəklər

Xəbər
İyun 2, 2019

I Lənkəran Beynəlxalq Teatr Festivalı ikinci gününü başa vurdu

Xəbər
İyun 2, 2019

Lənkəran Teatr Festivalının birinci günü başa çatdı

Mövqe
May 30, 2019

Aynurə Mustafayeva – Niyə biz yaxşı dram yarada bilmirik?!

Xəbər
May 30, 2019

LƏNKƏRANDA I BEYNƏLXALQ TEATR FESTİVALI KEÇİRİLƏCƏK

Müsahibə
May 30, 2019

Naibə Allahverdiyeva: “Bu sənətin nümayəndəsi olduğum üçün utanıram”

Xəbər
May 29, 2019

I Lənkəran Beynəlxalq Teatr Festivalı keçiriləcək

Persona
May 29, 2019

Aygün Aslanlı – Sükutunu pozmayan İNSAN…

Nigar Pirimova – “Çalınmamış serenada”

Bir gün mənsiz qalanda, ürəyini dağlama
Ötən günləri anıb, mən öləndə ağlama

Tam üç il öncə dahi Füzulinin “Leyli və Məcnun” əsərinin Gənc Tamaşaçılar Teatrında premyerası oldu. Dramatik obraz Leylini oynayan gənc aktrisa Səbinə Məmmədovanı yeni ampluada – Leyla obrazında görməyi səbirsizliklə gözləyirdim desəm yalan olmaz. Maraqlıdır, özünü Məcnunun yolunda şam kimi əridən, pərvanətək məhv olan məşuqəni canlandıran Səbinə bu dəfə Leylanı necə yaradacaqdı? Vaxtaşırı uşaq tamaşalarında sevimli personajlarla, bəzən fəqli tamaşalarla, bəzənsə yerli seriallarımızda müxtəlif fakturalı obrazlarla tanıdıq onu. Ancaq bu dəfəki özəllik onda idi ki, 55 dəqiqə davam edən monotamaşanın tək və baş ifaçısı məhz Səbinə Məmmədovadır. Səbinə Leylanın həyatını, acısını, kədərini, sevincini hər halı ilə bizə göstərdi.

Müəllifi gənc yazar Pərvin olan “Mən öləndə ağlama” tamaşasını elə gənclər ərsəyə gətirdi. Quruluşu Ayla Osmanovaya, tərtibatı Reyhan Aslanovaya, musiqi tərtibatı İradə Muradovaya, plastik həlli isə Ceyhun Dadaşova məxsus tamaşanın yaradıcı heyəti əl-ələ verib tamaşanın öhdəsindən asanlıqla gəldilər.

Leyla gecə deməkdir, Məcnun Leyliyə, yəni Leylaya aşiq olmuş, əslində, Məcnun gecəyə aşiqmiş. Gecə nədir? Gecə sakitlikdir, gecə xəyalların şövqləndiyi vaxtdır, gecə xəstəliklərin alovlandığı zamandır, əlqərəz, dərdi olana gecə yaman uzundur…

Bəs, Pərvinin Leylası kimdir? Həyatı üzünə heç zaman gülməyən, uşaqlıqdan əzab-əziyyət içində böyüyən, anasını erkən itirib, atasının himayəsində qalan, evə çörək pulu və atasının içki xərcini qazanmaq üçün zirzəmisində siçovullar qaçışan mətbəədə işləməkdən utanmayan bir qızcığaz. Öz gücünə hüquq fakültəsinə qəbul olanda atası heç sevinmədi də. İndi Leyla vəkildir, bir çoxlarının müraciət etdiyi vəkil. Günlərin birində ona qadınlığını xatırladacaq adamla – Mikası ilə (Mikayılla) tanış olur. Mikayılın simasında Leyla ilk dəfə əsl sevgisinə rast gəlir. Bundan sonra Leylanın həyatına bir işıq, bir günəş doğur. Gecələri daha şən, daha əyləncəli, daha tez keçməyə başlayır. Amma və lakin…

İnsan övladı bəzən həyatda yaşadıqlarından, rastlaşdıqlarından usanır, özünü bir qəfəsdə hiss edir, sonra ruhu xəstə düşür. Məhz ruhun xəstələnərsə, heç nə səni həyata qaytara bilməz. Bəzən bu ağrılardan, acılardan, xatirələrdən, dünənindən, bugünündən, sənə yük olacaq hər şeydən və hər kəsdən qaçmaq istəyərsən. Tunelin sonunda görünən o işığa doğru qaçmaqdan savayı bir çarən qalmaz. Həmin işığa çatdıqda isə, geridə qaranlıq keçmiş, irəlidə bilinməyən gələcək olar… Bəs, sonra?!.

Leyla üçün, bəlkə də, Mika sağ qalsaydı, hər şey tamam başqa cür olacaqdı. Günün birində ürək tutmasından həyatla, Leylası ilə vidalaşan əlli yaşlı aşiq otuz yaşlı məşuqəsinə tək bir söz vəsiyyət edir: “Mən öləndə ağlama”. Leyla vədinə əməl etdi, fəqət gülsə də, onu dəli edib başdan-ayağa bəyaza bürüyüb qalan ömrünü cəhənnəmə çevirdilər, dəlixanaya qapatdılar. İndi gah adını unudan, gah keçmişini hər gün xatırlayan, gah tibb bacısının bozbaş iyi gələn cavan nəzarətçi ilə ilişgisindən çiyrənən, gah da həblərinin qəbul saatlarını öz-özünə xatırladaraq, tunelin sonundakı işıq selini, əslində, balaca pəncərəsindən içəri düşən işığı izləməklə keçir qalan günləri. Leylanın ən böyük problemi acı keçmişi, uşaqlığı olur. Deyirlər, uşaqlığı sevgidən məhrum keçən bir insan sevgini başqa yerlərdə axtarır. Leyla da sevgisini Mikada tapmışdı. Həyat bu sevgini də ona çox gördü. O da minlərdə, milyonlarla cavan yaşlarından həyatı puça dönən leylalardan biri oldu…

Quruluşçu rejissor Ayla Osmanova tamaşaya maraqlı yozum verib. Qaranlıq kiçik səhnədə seyrçilərin qarşısında ağ rəngə boyanmış, üstü də ağ mələfələrlə örtülmüş dəmir çarpayı dəlixana odasını simvollaşdırır. Siyah divarları olan bu odada Leylanı oynayan Səbinə Məmmədova olayları danışarkən təkcə oynamır, eyni zamanda hadisələri bütün ruhu ilə yaşayır. Elastik bədəni ilə anidən ilan kimi qıvrılıb bir küncdə qalır, bir anda qorxudulan pişik kimi çarpayısının altında qısılıb gizlənir, sevgisini danışarkən isə ehtiraslı qadın şəkli aralaq bədəninə toxunur və Mikası ilə sevgi yaşayan Leylanın öz dünyasına səyahət edir.

Tamaşada hər detal önəmli olduğu kimi, musiqi də vacib faktorlardan biridir. Dramatik obraz Leylanın həyatını canlandırmaq üçün seçilmiş musiqi nömrələri həyatın müxtəlif anlarını özündə qapsayan fotoalbomu vərəqlədikcə dəyişən insan hisslərini məhz beləcə dəyişib haldan-hala salır. Mikası ilə keçən xoş günlərindən danışanda Murad Nasırovun “Ya eto ti” mahnısının sədaları altında rəqs edirsə, Mikayılına çox sevdiyi Şubertin “Serenada”sını dinlədə bilməyən Leyla, ən ağır günlərini yaşadığı bu dörd divar arasında insanın iliyinə qədər işləyən Albioninin “Adajio”sunun sədaları ilə faciəsinə yenilir, taleyi ilə barışır.

Doğma birini itirən insan o an həyatın donduğunu, davam etməyəcəyini zənn edir, ürək dolanda gözlərdən yaş axar. Başına bu və ya bu kimi hadisələr gələn insanların həyatını qələmə almaq, ən əsası ,isə canlandırıb 55 dəqiqəyə sığdırmaq elə də asan iş deyil. Leylanın yaşadıqlarını dinlədikcə, ağrılarını duyduqca insanın gözü dolmaya, ürəyi sızlamaya bilməz. Zənnimcə, gənc və istedadlı aktrisa Səbinə Məmmədovanın uğurlu obrazları sırasına yeni rol – Leyla da əlavə olundu.

Bir gün mənsiz qalanda, ürəyini dağlama
Ötən günləri anıb, mən öləndə ağlama…

Oxşar yazılar

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir